pek sevgili okuyucular, değerli arkadaşlar türkiye'nin mario puzo'su olma yolunda pekde emin olmayan adımlarla ilerlerken sizlerden bu şekilde yoğun ilgi görmek beni acayip gaza getiriyor bilin istedim. ki ben senin gözyaşlarınıda gördüm diyesim geldi yine hiç alakası olmayarak elbette. asıl demek istediğime dönersek ki ben kolay gaza geliyorum sanırım...
bugünün cumartesi günü olması şerefiyle hikaye paylaşımını gece saatlerine bıraktım, şu kadarcık keyfimiz olmasın mı yani? nedir bu mesaj yağmuru he nedir yani? ( mesaj falan yok ) pek sevgili okuyucular bugün yazdığım hikayenin karamuhsinoğlu hikayesinin son bölümünü yazacağım, okuyan gözlerinize sağlık diyorum teşekkür ediyorum ve başlıyorum. " kahvehane'den çıktığım...
zihnimin içinde daha önce hiç duymadığım yükseklikte bir sesle uyanmıştım ağır uykumdan. gökgürültüsü mü yoksa yıkılan hayallerimin sesimiydi karar vermek çok güçtü. fakat sorun şu ki sesler azalmıyor kafamın içinde inşa ettiğim tüm dünya adeta çöküyordu sanki, filler kafamın içinde tepişiyor ve en sıkı taraftar gruplarının kırmaya çalıştığı desibel...